Aktualizacja od ULA

Nic nowego, ale mamy potwierdzenie że od samego początku booster nie dawał właściwego ciągu i że nie była to wina SRB. Problem zaczął się zaraz po starcie – czyli oznacza to że silniki przed startem osiągnęły nominalny ciąg i dopiero po chwili ciąg zaczął maleć. To bardzo wyraźnie wskazuje na problem z utrzymywaniem właściwego ciśnienia w zbiornikach.

Vulcan używa podgrzanego metanu / tlenu do utrzymywania ciśnienia w zbiornikach. Jedno i drugie „produkowane” jest przez silniki BE-4 – gorący metan pochodzi z systemu chłodzenia dyszy a gorący tlen ma specjalny, osobny system podgrzewania. To po to by do zbiornika wracał czysty tlen, bez produktów spalania.

Co się mogło popsuć? Moja teoria jest że Blue Origin dokonując modyfikacji silników BE-4 po eksplozji New Glenn zmienił coś w systemie produkcji gorącego, gazowego tlenu. I że w czasie testów zmodyfikowanych silników nie sprawdzono wydajności tego podsystemu. Inna opcja to po prostu błąd procedur i przytkanie tego systemu jako skutek uboczny wymiany głównego zaworu ciekłego tlenu. Efekt końcowy – mniejsza ilość gazowego tlenu dostarczana do zbiornika powodująca mniejsze ciśnienie w zbiorniku a co za tym idzie mniejszy ciąg silnika. W sumie niesamowite że rakieta nie złożyła się w czasie lotu jak puszka po coca coli – pewnie są jakieś mechanizmy zapobiegające temu (jakieś dodatkowe zawory) ale zakładam że ciśnienie w zbiorniku było znacznie niższe niż być powinno. A to powodowało znaczący spadek ciągu silnika. Jako że turbosprężarka jest jedna to spadek ciśnienia w zbiorniku ciekłego tlenu powoduje proporcjonalnie mniejsze zużycie zarówno paliwa jak i utleniacza – po prostu turbosprężarka pompuje mniej jednego i drugiego. To by wyjaśniało dlaczego oba silniki działały z mniejszym ciągiem i nie było widać asymetrii. Cóż, to tylko teoria, za kilka miesięcy dowiemy się co naprawdę było przyczyną.

Jedno co można spokojnie założyć to długa przerwa przed następnym lotem Vulcana. O tym że ULA w końcu musi sobie zbudować stanowisko testowe pozwalające na wykonanie porządnego testu statycznego pierwszego stopnia nawet nie wspomnę. Takiego „full duration” gdzie można dokładnie sprawdzić czy wszystko działa. Obecnie jedyne co mogą to uruchomić silniki na parę sekund a to pewnie nie było by w stanie pokazać problemu jaki mieli. W sumie niesamowite że nie mają takiego stanowiska – praktycznie każda rakieta jest w stanie wykonać długi test statyczny. Każda poza Vulcanem. Wielkie niedopatrzenie.

Marek Cyzio Opublikowane przez: