Boeing wczoraj wygrał kontrakt na budowę samolotu F/A-XX dla US Navy. To ma być następca F/A-18 ale o znacznie większym zasięgu + 6 generacji. Prawdopodobnie będzie dzielił wiele wspólnych elementów z F-47 na który to Boeing wygrał kontrakt w zeszłym roku a który jest następcą F-22. W ten sposób Boeing praktycznie zmonopolizował przyszłość samolotów wojskowych w USA (bo ma także kontrakt na T-7 + na dalszą produkcję F-15EX). Lockheed-Martin nadal produkuje F-35 a Northrop-Grumman B-21. Dla wyjaśnienia – F-35C nie jest czymś co miało zastąpić F/A-18 E/F a jedynie F/A-18 C/D. Jako że F-35C się opóźniał to Navy kupiło więcej E/F więc docelowo F-35C także zastąpi część z nich, ale to nie był oryginalny plan.
F/A-XX ma być duży – dużo większy niż F-35C, prawdopodobnie z dwoma silnikami, o dużym zasięgu bez tankowania (wymóg potencjalnej wojny na Pacyfiku) no i najważniejsze – pilot będzie opcjonalny – samolot będzie w stanie latać zarówno z pilotem jak i bez niego. To podobnie jak F-47. Oba mają być jeszcze bardziej „niewidzialne” dla radaru niż F-22, ale to takie raczej śmieszne wymaganie w dobie Starshield które jest w stanie wykryć bezproblemowo każdy z obecnie niewidzialnych dla radaru samolotów i raczej nie ma przed tym żadnego sposobu na zabezpieczenie się.
I właśnie Starshield może być powodem dla którego NASA wznawia prace nad samolotami hipersonicznymi – możliwe że za kilkanaście lat kluczowym będzie nie niewidzialność dla radaru ale prędkość – na tyle duża by zminimalizować szanse na zestrzelenie. Zauważcie że wojna na Ukrainie pokazuje podobną ewolucję – nowe drony Rosji są znacznie szybsze co znacząco utrudnia ich zestrzelenie przez Ukrainę. Oczywiście nadal mówimy o prędkościach poddźwiękowych, ale idea jest ta sama – w momencie gdy atakujący pojazd porusza się z podobnymi prędkościami co najszybsze pociski przeznaczone do jego zestrzelenia, to zestrzelenie czegoś takiego jest niezwykle trudne a okienko czasowe i geograficzne w którym można dokonać ataku małe albo nawet nieistniejące.
