Opóźnienia w locie Vulcana były jednak spowodowane nie tylko problemami z SRB. Pamiętam jak początkowo wszyscy zarzekali się że wersja BE-4 której używa Vulcan jest inna niż ta która eksplodowała w New Glenn. Okazuje się że jednak to co spowodowało eksplozję było wspólne dla obu wersji – chodzi o główny zawór ciekłego tlenu. Blue Origin zaprojektował nowy zawór, przetestował go a następnie zaprojektował zestaw procedur i narzędzi wymaganych do wymiany tegoż w już gotowych silnikach. Jednak zajęło to sporo czasu i dopiero parę miesięcy temu udało się zakończyć ten proces w Vulcanach które już miały zamontowane BE-4. ULA ma 30 silników BE-4 z czego większość jest już zamontowana w Vulcanach.
Z GEM 63XL też była ciekawa sprawa – nie poinformowano dokładnie na czym polegał problem ale pierwotna analiza (błąd produkcji) okazała się błędna i dopiero po drugiej awarii znaleziono inne potencjalne przyczyny. Wersja SRB jaka leci w tym locie nie jest „końcowa” – wojsko nie zaakceptowało jej i Northrop Grumman wprowadza dodatkowe zmiany. Ale do lotu Amazon LEO wystarczą zmiany jakie do tej pory wprowadzono.
Przez następne kilka miesięcy głównym ograniczeniem tempa lotów Vulcana będzie tempo produkcji SRB przez Northrop Grumman – ULA ma wystarczająco pierwszych i drugich stopni ale wąskim gardłem są SRB.
