Elon się wygadał

Wygląda na to że Starship będzie potrzebował znacznie więcej osłon termicznych niż obecnie. Problem jest prosty i nazywa się wyżarzanie. Czyli mówiąc inaczej podgrzewanie i schładzanie stali. Powoduje ono zmianę mikrokrystalicznej struktury stali – zmniejsza jej wytrzymałość. Podejrzewam że to jeden z powodów dla których S42 już nigdy nie poleci w kosmos – po prostu by tego nie wytrzymał po raz drugi.

Elon pisał o tej „stalowej wełnie” czyli o osłonach termicznych zrobionych z specjalnie przygotowanej stali. Wbrew pozorom są one relatywnie dobrymi izolatorami ciepła a jednocześnie są bardzo odporne mechanicznie. Wygląda na to że spora część Starship będzie musiała być nimi pokryta i że nie jest to związane ze „zdrapywaniem” osłon przez pałeczki wieży, ale właśnie z wyżarzaniem. Okazuje się więc że stal jednak nie jest tak idealna do rakiety wielokrotnego użycia jak wszyscy myśleliśmy – tak, ma dużo większą temperaturę topnienia niż aluminium ale pozwolenie jej na osiągnięcie wyższych niż dopuszczalne dla aluminium temperatur powoduje że rakieta staje się jednorazowa (albo kilkurazowa).

Jestem ciekaw co z tego będzie. I czy np. rachunek w tym momencie nie pokazuje że w sensie masy „taniej” było zbudować Starship z aluminium i dać mu cięższe i grubsze osłony termiczne. W końcu prom kosmiczny był z aluminium i nie roztapiał się (zazwyczaj) podczas powrotu na Ziemię. No i można go było użyć ponownie wiele razy. Ale na to już za późno, decyzja o użyciu stali jest raczej w tym momencie nie odwracalna i po prostu trzeba coś zrobić by żadne elementy strukturalne nie przekraczały temperatury przy której następuje zmiana struktury krystalicznej. Albo raczej by ta zmiana następowała na tyle powoli by dało się użyć Starship kilkadziesiąt razy (co nadal nie jest tym co Elon chciał, bo w końcu Starship miał być jak samolot – latać dziesiątki tysięcy razy).

Marek Cyzio Opublikowane przez: